يكى از مظاهر دزدى سرمايه دارى از اموال طبقات كارگر است . و چون از نظر كارل ماركس توليدكننده حقيقى كارگر است و محروم كردن آنها محصول كارشان را به هر عنوانى ، به عنوان قرض دادن به آنها ( و ربا گرفتن ) يا به عنوان كارفرمايى و كارگرى و شريك شدن در سهام آنها جرم و استثمار است ، خواه آنكه ربايندگان قسمتى از منافع كارگران مالكين و فئودالها باشند يا رباخواران يا كارفرمايان ، همه مال مردم را به بيهوده مىخورند . * ( ( لاتأكلوا اموالكم بينكم بالباطل ) * در درجه اول شامل حال استثمارگران مىشود . ) ما عقيده كارل ماركس را نقل مىكنيم تا كوته فكران بدانند نظاماتى اجتماعى در دنيا هست كه روى پاى خود ايستاده بدون اينكه رباخوارى كند . پس چگونه مسلمانان عاجزند از اينكه پايه اقتصاد خود را بدون ربا بريزند و اقتصادشان اسلامى محض باشد ؟ . مسيحيت مخالف ربا است : بعلاوه ربا در هر دينى حرام است ، تنها در اسلام حرام نيست . قانون رومانى وام با بهره را تجويز مىكرد و كليساى كاتوليكى آن را تحريم كرد ، هم تورات آن را تحريم كرد و هم انجيل . در دين يهود ربا حرام است : قرآن اين تحريم را از تورات نقل مىكند و از اينكه يهوديان با تحريم تورات رباخوارى مىكنند ، انتقاد مىكند . سوره نساء ، آيه 160 - 161 : فبظلم من الذين هادوا حرمنا عليهم طيبات احلت لهم و بصدهم عن سبيلا لله كثيراً . و اخذهم الرّبوا و قد نهوا عنه و اكلهم اموال الناس بالباطل و اعتدنا للكافرين منهم عذاباً اليماً . الان هم يهود سرمايه دار درجه اول جهان و رباخوار درجه اول جهان و در نتيجه استثمارگر درجه اول جهان و سرطان نمره يك جهان است . و يكى از مواردى كه ما به درد يهوديان مبتلا شديم اين است كه با آنكه قرآن نهى كرد از ربا ، با حيل شرعيه تجويز كرديم و شايد يهود نيز حيل شرعيه اى براى فرار از ربا براى خود درست كرده